فوتبال
تور مسافرتي
تور مسافرتي
تبليغات در تکناز
فوتبال

درمان بیماری ام اس با استفاده از میلین

مجموعه : پزشکی و سلامت

ارزیابی انواع داروهای جدید و فعلی برای درمان بیماری ام اس، فقط یك شاخه از تحقیقاتی است كه دانشمندان برای درمان این بیماری در آینده نزدیك از آن استفاده می كنند. بعضی از محققین در حال بررسی بر روی روشهایی هستند كه بطور كلی باعث متوقف كردن بیماری می شود.
در یك روش آزمایشی كه به نام “القاء تحمل ایمونولوژیك” معروف می باشد به بیماران مبتلا به ام اس، پروتئین میلین را از طریق خوراكی می دهند. منطقی كه پشت این قضیه نهفته است این است كه موادی كه خورده می شوند معمولاً از طرف سیستم ایمنی بدن به عنوان اجسام بیگانه و ناشناخته شناسایی نمی شوند. غذا برای فردی كه آن را می خورد یك چیز خارجی و بیگانه است اما بطور طبیعی این غذا مورد حمله سلولهای ایمنی بدن قرار نمی گیرند. دانشمندان می گویند اگر پروتئین میلین از طریق دهان بصورت خوراكی به بیمار داده شود شاید بدن بیمار تخریب آنها را متوقف نموده و در نتیجه از حملات آن پیشگیری شود.
یكی دیگر از درمانهای آزمایشی كه در آن از میلین استفاده می شود، امتحان نمودن راههای است كه كمك شود خود حفاظت ایمنی سلولهای عصبی (یعنی میلین) خودش را ترمیم نماید. یكی از این روشهای بررسی بر روی اولیگودندروسیتها (Oligodendrocytes) می باشد كه همان سلولهای زنده میلین هستند. به نظر می رسد كه این سلولها بعد از حملات حاد ام اس، دیگر قادر به ساختن میلین نمی باشند. تحقیقات دیگری نیز بر روی فاكتورهای رشد شیمیایی كه اصطلاحاً به آنها “نورگولین” (Neuregulins) گفته می شود در جریان است. این فاكتورهای رشد به سلولهای خاصی علامت می دهند تا شروع به ساخت میلین جدید كنند.
راه دیگری كه دانشمندان در حال بررسی آنها هستند تلاش رای پیوند زدن میلین سالم به بیماری مبتلا به ام اس می باشد. در سال 2001 دانشمندان دانشگاه یئل (Yale) اولین اقدام را در این مورد انجام دادند و سلولهای تولید كننده میلین را از قسمتهای دیگری از بدن (خارج از مغز و نخاع) برداشتند و به داخل پلاكتهای ایجاد شده در مغز چندین بیمار مبتلا به ام اس پیوند زدند. نتایج این اقدام هنوز از طرف دانشمندان گزارش نشده است، اما پزشكان امید زیادی دارند كه اگر این روش بخوبی كار كند، گام بزرگی در درمان این بیماری برداشته خواهد شد.


سایر روشهای آزمایشی
دو روش آزمایشی دیگر برای درمان بیماری ام اس ابداع شده است عبارتند از: تعویض پلاسمای خون و پیوند مغز استخوان.
در روش تعویض پلاسمای خون، پزشكان تا آنجا كه ممكن است پلاسمای خون بیمار را بیرون می كشند (پلاسما به قسمت مایع خون به غیر از گلبولهای آن گفته می شود) سپس بجای آن پلاسمهای مصنوعی را كه از پروتئین و نمك ساخته شده وارد رگهای بیمار می كنند. این كار با استفاده از دستگاهی به نام ماشین پلاسما فرز (Plasma Pheresis) انجام می شود. در هربار حدود نصف فنجان تا یك و نیم فنجان خون بیمار گرفته می شود، پلاسمای آن از گلبولها جدا می گردد، پلاسما دور ریخته می شود، گلبولهای جدا شده با پلاسمای مصنوعی مخلوط می شود و از
طریق یك رگ دیگر بیمار، به او باز گردانده می شود. این كار به مدت چند ساعت و چند جلسه انجام می شود تا خون بیمار از پلاسمای طبیعی خودش پاك گردد.
منطقی كه پشت این روش نهفته است آن است كه از آنجایی كه پلاسمای خون حالوی آنتی بادیها و سایر مواد شیمیایی ایمنی خون می باشد كه به میلین حمله می كنند، تعویض آن با پلاسمای مصنوعی باید از روند خود ایمنی حمله به میلین جلوگیری نماید.
نتایج اولیه روش درمانی كه در كلینیك مایو (Mayo) در آمریكا انجام شده است نشان می دهد كه بیماران مبتلا به ام اس كه در عرض دو هفته هفت بار تعویض پلاسما شده اند بهبود قابل توجهی پیدا كرده اند، گرچه این افراد به علت از دست دادن مقدار زیادی از گلبولهای قرمزشان تا حدودی كم خون شده اند. پزشكان امیدوارند كه با اصلاح این روش و رفع معایب آن، از این مشكل كم خونی نیز رهایی یابند و این روش را بتوان به خوبی برای بیمارانی كه به سایر درمانهای ام اس جواب نمی دهند، بكار برد.
پیوند مغز استخوان كه در حال حاضر برای درمان بعضی از سرطانها از آن استفاده می شود روش دیگری است كه بر روی بیماران مبتلا به ام اس كه به سایر درمانها جواب نمی دهند، در حال آزمایش می باشد. مغز استخوان كه یك بافت اسفنجی و نرم در داخل استخوانها می باشد و تولید گلبولهای خون به عهده آن است را با روش خاصی از بین برده و به جای آن از مغز استخوان تازه ای از سلولهای خود فرد رشد داده شده است و یا اینكه از مغز استخوان فرد دیگری استفاده می كنند.
مغز استخوانی كه پیوند زده می شود دارای هیچكدام از سیستمهای ایمنی كه به میلین حمله می كنند نمی باشد، در نتیجه می واند بطور بالقوه باعث متوقف شدن روند پیشرفت بیماری ام اس شود. این پیوندها بسیار خطرناك می باشند و بسیاری از بیماران در اثر عوارض آن خواهند مرد، اما این پیوندها می توانند در بیمارانی كه دارای شرایط ناامید كننده ای باشند شانس بهبودی ایجاد نمایند.


آیا بالاخره برای ام اس درمانی پیدا خواهد شد؟
از آنجایی كه دانشمندان و پزشكان به كشفیات خود در مورد بیماری ام اس ادامه می دهند و هر روز پیشرفتهای خوبی در درك و نحوه درمان این بیماری بدست می آید، این سئوال كه چه وقت و چگونه این بیماری را می توان بالاخره درمان نمود، بسیار پرسیده می شود. متخصصین در این امر توافق دارند كه در حال حاضر نمی توان پیش بینی نمود كه چقدر طول خواهد كشید كه برای این بیماری یك درمان قطعی پیدا شود. انجمن ملی ام اس آمریكا در مورد وسعت این كار چنین اظهار داشت: “برای بوجود آمدن درمان ام اس كه علایم بیماری را از بین برده و فعالیت بیماران را به وضعیت قبل از بیماری در آورد، چندین گام مهم در زمینه متوقف كردن روند از بین رفتن میلین، میلین سازی دوباره و ترمیم آسیب آكسونها باید برداشت شود”.
گرچه هنوز امكان ندارد كه ما بگوییم چه وقت و چگونه این بیماری درمان خواهد شد، افراد مبتلا به ام اس دلیل خوبی دارند كه به این امر خوش بین باشند زیرا در عصری زندگی می كنیم كه موفقیتهای غیرقابل انتظاری در تحقیق و درمان بیماریها بدست می آید.


پایگاه فرهنگی هنری تکناز

با يک کليک همسر آينده خود را انتخاب کنيد

جالب و دیدنی


فروش بلیط هواپیما
پربیننده های تکناز
جدیدترین مطالب
لیزر
بچه های آسمان
Xبستن تبليغ
فوتبال