فوتبال
تور مسافرتي
تور مسافرتي
تبليغات در تکناز

مطالب امروز

فوتبال

انیمیشن ایرانی

وضعیت تولید و بازار انیمیشن ما
قدمت انیمیشن ایران به بیش از پنجاه سال پیش بر می گردد. نام هایی مانند جعفر تجارتچی، اسفندیار احمدیه، نورالدین زرین کلک، زنده یاد نفیسه ریاحی، علی اکبر صادقی، پرویزنادری وتعداد دیگری از این هنرمندان بر تارو پودهنر انیمیشن ایران نقش بسته است. در این سالها انیمیشن ایران با فراز و نشیب های زیادی روبه روبوده است. دوران طلایی انیمیشن ایران به تولیداین گونه فیلم ها پیش از انقلاب و چند سال هم پس از آن در کانون پرورش فکری کودکان ونوجوانان بر می گردد. تولید انیمیشن در ایران به گونه های مختلفی تقسیم می شود:
1- انیمیشن های تلویزیونی ( کوتاه، نیمه بلند، بلند و سریال)
2- انیمیشن های تبلیغاتی
3- انیمیشن های جشنواره ای
4- انیمیشن های سینمایی
از سال 1370 به بعد که کامپیوتر به کمک تولید انیمیشن آمده، گروه های کوچک و بزرگ زیادی رو به تولید انیمیشن آوردند. در این چند سال انیمیشن تلویزیونی بیش ترین رشد را از نظر کمی داشته است. سال هاست که مخاطبان ایرانی و به ویژه کودکان، هر روز در کنار چند انیمیشن خارجی دست کم یک انیمیشن ایرانی را نیز در تلویزیون تماشا می کنند واین تا حدی امیدوار کننده است. البته هنوز جای گلایه وجود دارد که چرا بیش تر انیمیشن های تولید شده در کشور که برای کودکان ساخته شده، از نظر کیفی در سطح بالایی نیستند و جذابیت آثار خارجی ندارند که بدون شک در دراز مدت این کیفیت نامطلوب باعث دل زدگی مخاطب نسبت به انیمیشن ایرانی می شود.تا چند سال پیش یکی از بزرگترین مشکلات تولید انیمیشن در ایران، عدم سفارش به تولید کنندگان بود ولی امروزه بزرگ ترین مشکل، سفارش بیش از حد به گروه هایی است که کارشان کیفیت مطلوب ندارد و جالب این است که سفارش دهنده نظارتی هم بر کار آن ها نمی کند، و این گونه است که گاهی در تلویزیون آثاری از انیمیشن ایران را می بینیم که بجز خجالت و سرافکندگی، حاصل دیگری ندارد. از ویژگی های این نوع آثار، فیلم نامه ضعیف، عدم تحرک شخصیت ها، دکوپاژ بسیار بد ومشکلات پایه ای دیگر است و فقط به لطف دوبله مناسب و گاهی هم موسیقی خوبی که ساخته شده، بیننده می تواند کمی فیلم را تحمل کند.
در بخش آثار تبلیغاتی کارها به مراتب کیفیت بهتری دارند و رقابت در این بخش در بین تولید کنندگان بسیار داغ است، هر چند که گاهی سازندگان برخی از این تیزرها متهم به کپی برداری از روی نمونه های خارجی می شوند، ولی باید این را در نظر گرفت که کپی برداری از روی آثار پیچیده تبلیغاتی خارجی و اجرای صحیح آن، در آینده راه را برای تولید انیمیشن های با کیفیت و جذاب تر هموار می کند. البته بسیاری از این نوع آثار کپی شده به دستور خود سفارش دهنده تولید می شوند؛ اوست که ریسک نمی کند وکم ترین بهره را از خلاقیت هنرمند ایرانی می برد.
در انیمیشن های جشنواره ای به طور حتم بیشترین پیشرفت را از نظر موضوعی و تکنیکی داشته ایم، هر چند این نوع انیمیشن مختلف عام ندارد ولی دنیا انیمیشن ایران را با آثار جشنواره ای و کوتاه می شناسد. از طرف دیگر جشنواره معتبری همچون دو سالانه بین المللی انیمیشن کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، اعتبار خاصی به این گونه انیمیشن ها بخشیده است. همین که هر دو سال یک بار بهترین انیمیشن های دنیا در این جشنواره به نمایش در می آید و حتی بزرگان انیمیشن جهان نیز به این جشنواره دعوت می شوند و با هنرمندان ایرانی ارتباط برقرار می کنند باعث رشد قابل توجه این گونه انیمیشن در کشور شده است. بیش ترین آمار دریافت جوایز جهانی انیمیشن از جشنواره های خارجی نیز در دست هنرمندان فیلم کوتاه است. پیش کسوتان و بزرگان هنر انیمیشن ایران هم تولید کننده فیلم های کوتاه جشنواره ای بوده اند.
و اما انیمیشن سینمایی، اگر فیلم های خورشید مصر و جمشید و خورشید ساخته برادران یغماییان و یکی دو نمونه دیگر در کشور تولید نمی شد یا در دست تهیه نبود، به جرات می توانستیم بگوییم که محصولی به عنوان انیمیشن سینمایی در کشور وجود ندارد، هر چند که هنوز هم هیچ انیمیشنی در ایران نتوانسته اکرانی مناسب داشته باشد و آن یکی دو نمونه هم که اکران شدند نتوانستند مخاطب قابل قبولی رابه سینما بکشانند. البته همه امیدوارند با اکران مناسب جمشید و خورشید و همین طور قلب سیمرغ (وحید نصیریان ) این طلسم نیز بشکند.
این که چرا ساخت انیمیشن سینمایی این قدر در ایران محدود است، دلایل بسیار زیادی دارد که مهم ترین آن ها، عدم اعتماد تهیه کنندگان به هنرمندان و هزینه بسیار بالای ساخت یک انیمیشن بلند است. امروز حداقل هزینه یک انیمیشن سینمایی با درجه خوب و نه عالی، بیش از یک میلیارد تومان است. برادران یغماییان توانستند با هزینه شخصی، فیلم های شان را تولید کنند و وحید نصیریان نیز با رقمی بسیار پایین تر از یک میلیارد و با بودجه مرکز گسترش سینمایی مستند و تجربی تولید فیلمش را آغاز کرده و مطمئناً تا پایان کار اگر بر مبلغ قراردادش اضافه نشود یا اسپانسر نگیرد، کارش با مشکل روبه رو خواهد شد.
امروز همه شاهدیم که در فهرست ده فیلم برتر و پر فروش هر سال جهان دست کم نام سه انیمیشن هست. بی شک مقایسه سینمای انیمیشن ما با آمریکا و اورپا و حتی بعضی از کشورهای آسیایی مانند ژاپن و کره، مقایسه ای بیهوده است ولی با توجه به هجوم انیمیشن های خارجی و تاثیر فرهنگی گاه نامطلوبی که بر نگرش کودکان و جوانان ما دارند، جای تعجب است که حمایت دولتی برای تولید انیمیشن های سینمایی فقط درحد حرف است. هنوز مدیران دولتی و بخش خصوصی به هنرمندان عرصه انیمیشن اعتماد ندارند و هزینه کردن برای این هنر را دور ریختن پول می دانند. از طرفی چون عمر مدیریت در کشور ما کوتاه است و تولید یک کار سینمایی انیمیشن دست کم دو سال طول می کشد، در این سال ها بسیاری از مدیران مااز ترس این که کار را آنها شروع کنند و نتیجه به نام مدیر دیگری ثبت شود، ترجیح داده اند سراغ انیمیشن سینمایی نروند، تا پول بیت المال دور ریخته نشود! با این حال بنده و بسیاری دیگر از دست و اندر کاران انیمیشن ایران، این قول را به مردم عزیزمان می دهیم که با تولید انیمیشن های فاخر و کار شده، آن ها را به سینما بکشانیم تا از دیدن انیمیشن ایرانی با محتوایی مناسب و سرگرم کننده لذت ببرند.
منبع:ماهنامه سینمایی فیلم 406
 
با يک کليک همسر آينده خود را انتخاب کنيد
فروش بلیط هواپیما
پربیننده های تکناز
جدیدترین مطالب
لیزر
بچه های آسمان
Xبستن تبليغ
فوتبال