سطوح انتخاب در تقاضای سفر و گردشگری

مجموعه : نکات سفر

تقاضای فردی محصولات گردشگری عموماً با تصمیمات سختی همراه است زیرا مصرف كننده در چند سطح به انتخاب دست می‌‌زند كه لزوماً متوالی نیستند. میزان تقاضای كل هر محصول گردشگری را تنها هنگامی می‌‌توان به درستی مورد بررسی قرارداد كه نتیجه این تصمیمات فردی تقاضا روشن شده باشد. در این جا، انتخاب های اساسی زیر مورد بررسی قرار خواهد گرفت :

 

نوع گردشگری : اولین و شاید ساده‌‌ترین انتخاب ( به غیر از انتخاب بین خرید یا عدم خرید) این است كه چه نوع گردشگری انجام گیرد. در بعضی موارد وضعیت عدم انتخاب پیش می‌‌آید. مانند مسافرت كاری برای فروش محصول، تشرف به زیارت، حضور در رویداردهای ورزشی و شركت در مراسم ازدواج. درجه تعهد و التزام، تضمین را مشخص می‌‌كند.

 

 مقصد : انتخاب دوم، انتخاب مقصد است. مقصد می‌‌تواند یك مكان ( چند مكان به عنوان بخشی از یك تور) یا حتی مقصدی متحرك مانند كشتی مسافربری باشد. تقاضای فرد به تكنولوژی مصرف در مقصد بستگی دارد. منظور از تكنولوژی مصرف این است كه مقصد چگونه مشخصه های لازم برای حداكثر شدن مطلوبیت گردشگر را عرضه خواهد كرد. درجه جانشینی مقصدها با یكدیگر به مشابهت مشخصه های آنها بستگی دارد.

 

 شیوه سفر : گردشگر در سومین انتخاب باید شیوه سفر را برگزیند. نوع و مقصد سفر غالباً شیوه سفر خاصی را تحمیل می‌‌كند یا یك شیوه را تنها انتخاب ممكن قرار می‌‌دهد. اما گاهی سطوح مطلوبی از سرعت، راحتی، آسایش، ایمنی سفر و غیر آن وجود دارد كه قیمت شیوه سفر بهینه یا مدت زمانی كه گردشگر برای سفر كردن در اختیار دارد قید اصلی در برابر دستیابی به آن است. برای بعضی گردشگران خود سفر یا به عبارت دیگر عزیمت از نقطه‌‌ای به نقطه دیگر ( نه سفر یك روزه، سیر و سیاحتی، كه در واقع بیشتر به شكل یك جاذبه است تا جابجایی) مطلوبیت بسیار زیادی در بر دارد. برای گردشگران دیگر وقت و پول صرف شده برای سفر هزینه‌‌ای است كه حتی الامكان باید كمتر شود.

 

شیوه سفر می‌‌تواند چند نوع وسیله را در بر گیرد. برای مثال، در حالی كه تا كسی تنها وسیله‌‌ای است كه   گردشگر با آن می‌‌تواند از فرودگاه مقصد به هتل یا مسافرخانه برود و اثاثه‌‌اش را نیز ببرد وی می‌‌توانست اتومبیل شخصی خود را تا فرودگاه براند و در آنجا پارك نماید. بنابراین، تقاضای سفر استفاده از پایانه ها و محوطه های پاركینگ را نیز در بر می‌‌گیرد كه مشخصه‌‌ها و قیمتشان باید مد نظر قرار گیرد.

 

انتخاب اقامتگاه و جاذبه ها : انتخاب اقامتگاه همچون شیوه سفر ممكن است با توجه به سایر تصمیمات گردشگر از پیش معین شده باشد. تماشای بیابان ممكن است مستلزم چادر زدن در بیابان باشد، مسافران كاری احتمالاً باید در یك هتل اقامت كنند كه یا شركتشان قرار داد بسته و ممكن است به عنوان قسمتی از سفر برای دیدن دوستان و بستگان التزام به تأمین اقامتگاه وجود داشته باشد. برای عده‌‌ای از مردم به دست آوردن خانه دوم یا مشاركتی ( یا حتی كاروان تفریحی) آنان را از استفاده از آن در هر فرصت تعطیلاتی باز می‌‌دارد، حتی اگر عده‌‌ای گاهی اوقات از اقامت عادی در جایی دیگر مطلوبیت بیشتری به دست آورند. اقامتگاه یك بسته بزرگ از مشخصه های ملموس و خدماتی را شامل می‌‌شود كه اغلب به مراتب بیشتر از وسایل حمل و نقل با نیازهای مصرف كننده قابل تطبیق است. در هنگام معامله با عرضه كننده، اجزایی چون ترتیبات غذایی، اتاق عمومی دلپذیر، تلویزیون و تعداد تختهای اطاق می‌‌تواند انعطاف پذیر باشد. در این مورد، مشخصه های دیگر كه ثابت هستند ( مانند مكان اقامت) و قیمت متغیرهای اصلی مؤثر بر تقاضا خواهند بود.     چون احتمال می‌‌رود هزینه های اقامت بزرگترین جزء كل هزینه های مقصد باشد، پس قیمت نسبی اقامتگاه اغلب می‌‌تواند تصورات گردشگر از مقصد و در نتیجه، تقاضای وی را تحت تأثیر قرار دهد.

 

 جاذبه ها و اقلامی چون سوغاتی شاید ساده‌‌ترین تقاضا را در میان محصولات گردشگری داشته باشند. در اكثر موارد، محصول مورد تقاضا، بخش لاینفك سفر گردشگری است كه خود یك محرك عمده است یا محصول اضافی كه به اختیار، خریداری می‌‌شود.

 

روش خریداری : روش خریداری آخرین انتخاب عمده مصرف كننده گردشگری است. این انتخاب علاوه بر تعیین مجرای خرده فروشی مورد استفاده، انتخابهای زیر را نیز شامل می‌‌شود:

آیا كل بسته خدمات گردشگری را بخرد یا تك تك خدمات آن را

آیا خدمات را مستقیماً از عرضه كنندگان ( مانند هتلها، مسافرخانه ها) بخرد یا از طریق آژانس‌‌ها

به كدام تور فروش عمده، عامل یا آژانس روی آورد و یا خود رأساً عمل كند و یا از آشنایان سؤال كند.