فوتبال
تور مسافرتي
تور مسافرتي
تبليغات در تکناز
فوتبال

پنج نكته درباره رویت هلال

مجموعه : دینی
پنج نكته درباره رویت هلال
 
برای اثبات اوّل ماه نکاتی وجود دارد که رعایت آنها ضروری و اجتناب ناپذیر است و تمامی مسلمین خصوصاً زعمای دینی و مسئولان کشوری باید به آنها توجه نمایند و هر کس عمل و وظیفه مربوط به خود را انجام دهد تا اوّلاً مردم تکلیف صحیح شرعی خود را انجام دهند، ثانیاً حتّی المقدور جلو خطاهای فاحش گرفته شود و همگی وحدت ساز باشیم. در این جا پنج مورد آن بررسی می‌شود.

1ـ قاعده یک در میان و ضرورت اصلاح تقویم
ماه قمری دقیقاً 29 روز و 12 ساعت و 44 دقیقه و 3 ثانیه یا 53059028/29 روز و هر سال قمری دوازده ماه و برابر با 3670834/354 روز است. برای سهولت محاسبات هر سال قمری را 354 روز می‌گیرند، بدین جهت در یک سال، 6 ماه سی روزی و 6 ماه 29 روزی وجود دارد(1).

برای جبران کسری سال، هر سه سال یکبار، یک روز اضافه می‌شود؛ یعنی سال سوم 355 روز خواهد بود؛ چرا که مقدار کسری در سه سال، 3670834/0× 3 یا برابر 101/1 روز می‌شود.
نتیجه مهمی که این محاسبه دارد و نباید از آن غفلت نمود، «قاعده یک در میان» است؛ یعنی در سال قمری، ماه‌ها یک در میان 30 و 29 روز می‌باشد.

حال با توجه به این نکته مهم، تقویم‌های سال‌های 1384 و 1385 را مورد توجه قرار می‌دهیم: در تقویم‌های 1384، چهار ماه پشت سرهم را قبل از ماه مبارک رمضان سی روز گرفته‌اند و از «قاعده یک در میان» غفلت نموده‌اند. به عبارت دیگر ماه‌های جمادی الاولی، جمادی الثانی، رجب و شعبان را سی روز اعلام كرده‌اند. در حالی که اگر «قاعده یک در میان» رعایت می‌شد، اول رمضان 12/7/84 می‌شد؛ یعنی دو روز زودتر از تقویم.
اواخر شعبان سال گذشته مردم ایران متوجه شدند که با بعضی کشورها خصوصاً کشورهای هم افق و نزدیک مثل کویت و عربستان دو روز اختلاف دارند؛ یعنی ماه مبارک رمضان برای آنها از سه‌شنبه 12/7/84 می‌باشد. این امر، غیر معقول و در نتیجه غیر قابل قبول بود. شاید به همین جهت بود که رمضان در ایران بر خلاف تقویم به جای پنجشنبه، یک روز زودتر (13 مهر) شروع شد و ظاهراً کسی هم به آن ایراد نگرفت. در هر حال آن اختلاف دو روزی به یک روز تقلیل یافت و مشکل نسبتاً حل شد.

در پایان ماه مبارک رمضان مجدداً ملاحظه شد که کشورهایی مثل کویت و عربستان و امارات و حتّی ترکیه و افغانستان و روسیه روز پنجشنبه 12/8/84 را عید فطر گرفته‌اند، در حالی که ایران روز جمعه 13 آبان را عید گرفت و عده‌ای هم روز پنجشنبه را ـ هر چند بعد از ظهر ـ عید گرفتند.

اگر به قاعده یک در میان عمل می‌شد، جمادی الثانی 29 روز گرفته می‌شد و سه نتیجه به وجود می‌آمد:
اولاً: اوّل رمضان 12/7/84 ؛ یعنی دو روز زودتر از تقویم می‌شد.
ثانیاً: عربستان و کویت که رمضان را دو روز زودتر اعلام کردند، کارشان صحیح بود.
ثالثاً: ماه مبارک رمضان باید 30 روز باشد و آخرش می‌شود: چهارشنبه 11/8/1384 و در نتیجه عید فطر روز پنج شنبه 12/8/84 می‌شد.

در تقویم‌های 1385، نیز قاعده یک در میان رعایت نشده و چهار ماه پشت سرهم (یعنی ماه‌های جمادی‌الثانی، رجب، شعبان و رمضان) را سی روز اعلام كرده‌اند، و اگر قاعده یک در میان رعایت می‌شد:
اولاً : اوّل ماه مبارک رمضان برابر دوم مهرماه بوده، نه سوم مهرماه و کسانی که دوم مهر را روزه نگرفته‌اند، لازم است قضای آن را بگیرند.

ٍثانیاً: در نتیجه شب‌های قدر یک شب جلوتر بوده و مردم با احیا، محروم از فیوضات الهی و درک شب قدر بوده‌اند.
ثالثاً : ماه مبارک رمضان 30 روز و عید فطرسه شنبه 2/8/1385 خواهد بود، نه سوم آبان.

نتیجه: بر اساس قاعده یک در میان و لااقل تجربه سال قبل، روز اوّل رمضان، یکشنبه دوم مهر ماه بوده، نه دوشنبه سوم مهر ماه و عید فطر سه شنبه 2/8/1385 خواهد بود، نه سوم آبان.

توجه
● این ضابطه محاسباتی است، نه رؤیتی. در این جا بحث محاسباتی مورد توجه است و فقط صحبت از درک و پذیرفتن یک قاعده مسلم می‌باشد که مبتنی بر واقعیت خارجی؛ یعنی قاعده یک در میان می‌باشد.

● اثبات اوّل ماه سه روش کلی دارد: یکی سی روز بودن ماه قبل و دیگری رؤیت هلال (بواسطه خود شخص یا شهادت دو مرد شاهد عادل یا شهادت یک عده)، سوم حکم حاکم جامع الشرائط.

نکته اساسی این است که قاعده یک در میان یک ضابطه ریاضی و محاسباتی بوده و برای تنظیم تقویم خوب است. اوّل ماه فقط با همان سه روش مذکور اثبات می‌گردد که در حالت دوم آن رؤیت هلال ضروری است.

● شرح لمعه، ج 2،جدول صفحه 112 ماههای قمری را یک در میان سی روز ذکر کرده است.

در هر حال، یکی از عوامل مهم بروز اختلاف، رعایت نکردن «قاعده یک در میان» است و رفع این اشکال بسیار ساده و شدنی است. وزارت ارشاد اسلامی که چاپ و نشر در کشور یکی از وظائف اوست، میتواند خود را ملزم کند که تمام تقویم‌‌ها تاریخ‌های قمری را طبق «قاعده یک در میان» محاسبه و چاپ نمایند. در این راستا آستان قدس رضوی، دفتر تبلیغات حوزه علمیه قم، سازمان تبلیغات کشور، مؤسسه ژئو فیزیک و… نیز در این امر مهم سهیم هستند. شایسته است این مراکز تقویم‌های خود را قبل از دیگران اصلاح نمایند و مراقب بقیه تقویم‌ها باشند.

2- حجیت قول منجمین
یکی از مسائل مهم و قابل تأمل، حجیت قول منجمین است. اگر قول آنها حجت است، باید همه جا حجت باشد و اگر حجت نیست در هیچ کجا نباید حجت باشد. چگونه قول منجمین در مورد اذان‌های صبح، ظهر و مغرب حجت است، ولی در مورد اوّل ماه قمری حجت نیست؟

این مسئله بسیار مهم بوده و نِیاز به یک بحث گسترده و فنّی دارد که در آن فقاهت، کارشناسی وبررسی جدید جزء ضروریات آن است.

3- یکسانی ماه‌های کشورهای هم‌افق
ایران، کویت، بحرین، امارات، عمان و عربستان در یک افق (طول جغرافیائی) هستند. ایران در مدار44 تا 63 درجه، کویت در مدار 5/46 تا26/48 درجه، بحرین در مدار 6/49 تا 4/ 51‌، امارات در مدار 51 تا 56 ، عمان در مدار 6/52 تا 8/59 و عربستان در مدار قبل از44 تا 56 درجه است.

به نقشه جغرافیائی زیر توجه نمایید:

صرف نظر از مرزهای بین‌المللی، اگر از کنار کرمانشاه خط مستقیمی (خط 45 درجه) به طرف جنوب بکشیم، بصره، عماره و ناصریه از عراق، تمام کویت، ظهران و ریاض از عربستان و …. جزء ایران خواهند شد. حال آیا می‌توان پذیرفت این کشورها و در واقع این شهرهای ایران دو یا یک روز اختلاف داشته باشند؟

آیا کویت و بصره و عماره و آبادان و خرمشهر و اهواز و…، شهرهای نزدیک به هم و متحدالافق نیستند؟ پس چگونه در رمضان با هم اختلاف دارند؟

4- اعتماد به معتمدین و مراجع
یکی از روش‌ها برای اثبات اوّل ماه، اعتماد به معتمدین است. چرا شهادت افراد مورد اعتماد مرجع تقلید برای آن مرجع اطمینان می‌آورد و گفته (نه رؤیت) مرجع برای مقلدینش مافوق اطمینان می‌باشد و به مقلدین اعلام می‌شود که روزه خود را بخورید و حتّی غیر مقلدین هم گاهی اعتماد کرده و روزه خود را می‌خورند، ولی برای سایر مراجع اطمینان نمی آورد‌؟ آیا شهادت افراد معتمد یک یا چند مرجع بواسطه اعتماد آن مراجع تقلید برای بقیه مراجع حجت نیست‌؟ امسال و سال‌های گذشته شاهد آن بوده‌ایم که افراد مورد اطمینان چند مرجع تقلید برای سایر مراجع و مردم اطمینان نمی آورد.

نکته مهمتر
تعجب‌آورتر این که یک مرجع تقلید به افراد مورد وثوق خود اطمینان می‌کند، ولی به گفته چند مرجع تقلید که مسلماً از علم و تقوای بسیار بالائی برخوردار هستند اطمینان پیدا نمی‌کند و چرا مردم از گفته آن مراجع تقلید اطمینان پیدا نمی کنند؟
در این زمینه بسیار شایسته است که علماء اعلام و مراجع عظام این نکته را نصب‌العین خویش قرار دهند تا وحدت مسلمین در این عید بزرگ حفظ شود.

جایی که قرآن کریم، یهود و نصاری را به وحدت فرا می‌خواند «قل یا اهل الکتاب تعالَوا إلی کلمةٍ سواءٍ بینـنا و بیـنکم» و همه مراجع عظام و مسئولان محترم مردم را به وحدت دعوت می‌کنند، سزاوار نیست که خود عامل وحدت باشند، آن هم در مسئله بسیار مهم عید سعید فطر؟

5ـ تقلیدی نبودن رؤیت هلال
لازم است مردم توجه داشته باشند که مسئله رؤیت هلال و اثبات اوّل ماه تقلیدی نیست. تقلید در جائی است که مسئله دینی و ملاک کلی را دین بیان کرده باشد و فقیه بخواهد آنرا استنباط کند. در حالی که رؤیت هلال، یک مصداق است، مثل این که خون در لباس انسان باشد. تشخیص چنین اموری کاری با فقاهت ندارد و تشخیص آن به عهده خود مقلّد است.

به همین جهت، بحث مقلدین یک مرجع و تابعیت آنها کاملاً غلط است. افراد فقط باید یا خود ببینند یا دو مرد شاهد عادل یا افراد مورد اطمینان ببینند و شهادت دهند. پس رجوع مقلدین هر مرجع به مرجع تقلید خود برای اثبات رؤیت هلال غلط است، چه رسد به رجوع به غیر مرجع خود.

پی‌نوشت:
1ـ روز 354 = 174 + 180 = (29× 6) + (30×6) .
نکته دیگری که در این جا وجود دارد این است که ماه قمری بیشتر از سی روز و کمتر از 29 روز نیست. بر مبنای همین قاعده فقهاء فرموده‌اند: « اگر سی روز از شعبان بگذرد، اوّل ماه رمضان ثابت می‌شود» و نیازی به رؤیت هلال نیست.

 


با يک کليک همسر آينده خود را انتخاب کنيد
فروش بلیط هواپیما
پربیننده های تکناز
جدیدترین مطالب
لیزر
بچه های آسمان
Xبستن تبليغ
فوتبال