فوتبال
تور مسافرتي
تور مسافرتي
تبليغات در تکناز
فوتبال

زندگینامه آلبر كامو(نویسنده فرانسوی)

زندگینامه آلبر كامو(نویسنده فرانسوی)
«آلبر كامو»، نویسنده توانا و فیلسوف نامی فرانسوى است كه همچون «ژان پل سارتر»، از روشنگران مكتب «اگزیستانسیالیسم»[*] به شمار می رود. او در سال ۱۹۵۷ و در سن ۴۴ سالگى، موفق به دریافت جایزه نوبل ادبى شد. كامو پس از «رودیارد كیپلینگ»، جوان ترین نویسنده اى است كه به دریافت این جایزه نایل آمده است. «آلبر كامو» در هفتم نوامبر ۱۹۱۳، در «موندووى» الجزایر و در خانواده اى فرانسوى – الجزایرى به دنیا آمد. مادرش اصل و نسب اسپانیایى داشت و  پدرش، «لوسین»، در جنگ «مارن» كه در سال ۱۹۱۴ و طى جنگ جهانى اول رخ داد، در حین مبارزه داوطلبانه كشته شد و به همین دلیل، دوران كودكى «كامو» در فقر و تنگدستى گذشت.
در سال ۱۹۲۳، كامو در آزمون ورودی آموزشكده اى پذیرفته شد و پس از پایان تحصیلات خود در آنجا به دانشگاه الجزایر راه یافت. او در كنار تحصیل، فعالیت ورزشى فراوانى داشت و دروازه بان تیم فوتبال دانشكده بود، اما ابتلا به بیمارى سل در سال ۱۹۳۰، به فعالیت ورزشى و فوتبال «كامو» خاتمه داد. او كه توانایى مالى چندانى نداشت، به ناچار كلاسهاى خود را به صورت نیمه وقت در دانشگاه انتخاب كرد و سه روز از هفته را مشغول كار و كسب درآمد بود؛ از معلمى سرخانه گرفته تا كار در موسسه شهاب شناسى. او در سال ۱۹۳۵، موفق به دریافت مدرك لیسانس در رشته فلسفه شد و در ماه مه ۱۹۳۶، از رساله فوق لیسانس خود با موضوع «پلوتینوس» – كه پیرو مكتب افلاطونیون جدید بوده است – دفاع كرد. كامو در همان دوران دانشجویى به عضویت حزب كمونیست در آمد و دلیل اصلى آن را درك اوضاع سیاسى اسپانیا مى دانست كه سرانجام به جنگ داخلى اسپانیا منجر شد. در سال ۱۹۲۶، حزب كمونیست مستقل الجزایر (PCA) تاسیس شد و در چنین وضعیتی، كامو به همكارى سیاسى با حزب مردمى الجزایر (Le Parti du Peuple Algerien) پرداخت. این امر مشكلات زیادی را بین او و سران حزب كمونیست به وجود آورد.
به همین دلیل، «كامو» را به طور رسمى، «تروتسكى» – صاحب ایده های كمونیستى و حامی انقلاب سراسرى جهانى – نامیدند؛ كه به معناى نفی او از كمونیسم استالینى بود. او در سال ۱۹۳۴ با «سیمون هاى» كه اعتیاد زیادی به مرفین داشت، ازدواج كرد و زندگى مشترك شان به دلیل عدم تعهد «سیمون» به «آلبر»، به جدایى انجامید. كامو در سال ۱۹۳۵، موسسه «تئاتر كارگردان» را بنیان نهاد كه تا سال ۱۹۳۹ پا بر جا بود. وی در خلال سالهاى ۱۹۳۷ تا ۱۹۳۹، در روزنامه سوسیالیستى «آلجر ریپابلیك» مشغول به كار شد و با نوشتن مقاله هایی درباره مردمان عربى كه به سختی در الجزایر زندگى مى كردند، شغل خود را از دست داد و به دلیل ابتلا به بیمارى سل، از پیوستن به ارتش فرانسه هم بازماند.
كامو در سال ۱۹۴۰ با «فرانسیس فار» ازدواج كرد و در مجله فرانسوى «پاریس – سور» مشغول به كار شد. با شروع مرحله اول جنگ جهانى دوم كه آن را «جنگ تلفنى» مى نامند، كامو مواضعى صلح طلبانه داشت، اما با مشاهده مراسم اعدام «گابریل پرى» در پاریس بیان داشت كه این حادثه، تنفر او را نسبت به آلمانها برانگیخته است.
وی پس از این حادثه به «بوردو» نقل مكان كرد و در همان سال، نوشتن اولین آثار ادبى خود، «بیگانه» و «افسانه سیسى فوس» را به پایان رساند. او در سال ۱۹۴۲ به الجزایر بازگشت و در خلال جنگ جهانى اول، به هسته مقاومت فرانسه با نام «كومبات» پیوست و یك نشریه زیرزمینى با همین نام منتشر كرد. هدف اصلى این گروه، فعالیت بر ضد حزب نازى بود. كامو در سال ۱۹۴۳، سر دبیر نشریه سازمان مقاومت گردید و با آزادسازى پاریس به دست متفقین، بر ادامه مبارزه مطبوعاتى اش تاكید كرد و هنگامى كه روزنامه «كومبات» به نشریه اى با اهداف اقتصادى تبدیل شد، از سمت سردبیرى استعفا داد.
پس از جنگ، كامو با سفر به سراسر آمریكا، سخنرانیهاى فراوانی در باب اگزیستانسیالیسم فرانسوى انجام داد. او كه داراى گرایشهای سیاسى چپ بود، با انتقاد شدید از سیاست هاى كمونیسم، دشمنی آنان را بر ضد خود برانگیخت. در سال ۱۹۴۹ بیمارى او شدت بیشتری یافت و به مدت دو سال در تنهایى بسر برد. در سال ۱۹۵۱، مقاله «شورشى» را منتشر كرد كه تحلیلى فلسفى درباره شورش و انقلاب است. او كه در دهه ۵۰ زندگى خود را وقف اقدامات بشردوستانه كرده بود، در سال ۱۹۵۲ از فعالیت در یونسكو سر باز زد و در سال ۱۹۵۳، جزء انگشت شمارترین سیاستمداران چپى بود كه به انتقاد از سیاست شوروى در برخورد با گردهمایی های كارگرى پرداخت. «كامو» در ۴ ژانویه ۱۹۶۰ در یك سانحه رانندگى جان سپرد. خودرو آنها در ۲۴ کیلومتری شهر «سانس» و در بزرگراه  RN۵ حاشیه دهکده «پتی‌ویل» نزدیک «مونته‌رو» از جاده منحرف ‌شد. آلبر کامو در صندلی عقب خودرو نشسته بود و در این سفر همراه خانواده دوست ناشرش، «میشل گالیمار»، بود. او پیش از این سانحه در جایى گفته بود :
«مرگی كه در اثر تصادف و رانندگی رخ دهد، خنده دارترین و بى معنا ترین نوع مرگ است».
 
برگرفته از :
 
http://www.arooz.com
 
با يک کليک همسر آينده خود را انتخاب کنيد
فروش بلیط هواپیما
پربیننده های تکناز
جدیدترین مطالب
لیزر
بچه های آسمان
Xبستن تبليغ
Xبستن تبليغ
فوتبال