لاچین سیر
تبليغات در تکناز

مطالب امروز

رهایی از دنیا از دیدگاه هندیان

مجموعه : دینی

هشت نعمت

صاحب کتاب پاتنجل:« وقتی انسان همه فکرت خویش را در یگانگی خدا به کار برد، این کار انسان را از فکرت در غیر این معنی باز می دارد و کسی که خدا را بخواهد برای همه بشر بدون آنکه سبب یکی از همه مردم را استثنا کند خیر خواهد خواست و کسی که در عوض به خود مشغول گردد توانا نخواهد بود که یک شهیق و زفیر برای خویش فراهم کند و هشت چیز به او بخشیده خواهد شد که با حصول این هشت شخص بی نیاز می گردد و محال است که آدمی بی نیاز باشد از هنری که ندارد.

یکی از این هشت آن است که بدن شخص لطیف می گردد، به قسمی که از چشم ها پنهان می شود. دوم از تخفیف و تحقیر بدن برخوردار می گردد به قسمی که پا نهادن بر خار، گل، خاک برای او با غیر این حال مساوی می شود. سوم از بزرگ داشتن بدن متمکن می گردد. به طوری که بدن خود را در صورتی هائل و عجیب می بیند. چهارم هر اراده کند، می تواند انجام دهد. پنجم هر چه را بخواهد بداند، می داند. ششم، به ریاست هر فرقه که بخواهد نائل می شود. هفتم اشخاصی را که تحت ریاست او هستند نسبت به او فرمانبردار خواهند بود و از طاعتش، سرپیچی نخواهند کرد. هشتم مسافت ها و راه ها بین او و مقاصد دور، درهم نور دیده می شود و طی مکان می کند.

کسب علم

در کتاب گیتا مذکور است: انسان برای کسب علم آفریده شده و چون علم به طور مساوات برای همه است، آلات کسب علم هم که حواس باشد برای همه قرار داده شده و اگر انسان برای علم آفریده شده بود آلات متفاوت بودند. چنان که خود اعمال به اختلاف قوای سه گانه اولیه باهم متفاوت اند.

ولیکن طبیعت جسمانی در عمل سرعت می کند ولیکن طبیعت جسمانی در عمل سرعت می کند؛ زیرا در طباع جسمانی دشمنی علم نهفته است و می خواهد این علم را با لذائذی که در حقیقت آلام است مستور دارد و علم آن حقیقتی است که این اطباع را در هم می شکند و نفس را از تاریکی مانند آفتاب از کسوف یا از ابر جلا می بخشد.

* * *

گفتار فوق به گفته سقراط مانند است که می گوید: مادام که نفس با تن است و بخواهد از چیزی تفحص و کاوش کند از تن فریب می خورد، ولی با تفکر و اندیشه، نمونه ای از حقایق بر او آشکار می گردد، و وقتی می تواند به تفکر بپردازد که چیزی از محسوسات یا الم و لذتی مزاحم او نشود به خصوص روح فیلسوف در امور بدن سهل انگاری می کند و مفارقت آن را خواهان است.

و اگر ما در زندگی خود جسد را به کار نبندیم و جز در مواقع ضروری با آن شرکت نکرده و طبیعت جسد را اقتباس نکنیم و از تن خود بیزار باشیم به معرفت، با استراحت از جهل تن، نزدیک می شویم و برای اینکه به ذات خود آگاه شده ایم پاک می گردیم تا آنکه خدا ما را رها سازد و سزاوار. این است که این مطلب حق باشد پس به گفت وگوی خویش ادامه دهیم و بر سر سخن برویم.

راه های حصول علم

به عقیده هندیان علم برای عالم به یکی از سه راه مذکور در ذیل حصول می یابد:

1. با الهام و بدون زمان، بلکه موقع ولادت و بودن در گاهواره.

2. پس از زمانی به شخص الهام می شود.

3. به تعلم پس از گذشت زمان، چنانکه علم همه مردم این طور است که پس از رسیدن به سن بلوغ و رشد یاد می گیرند، وصول به خلاص از راه علم، جز به اینکه انسان خود را از شر دور دارد ممکن نیست و فروع شر با اینکه از نظر شمار بسیار است. عبارت از طمع، غضب، جهل می باشد و با قطع ریشه های درخت شاخه ها پژمرده می شود و مدار این امر عبارت است از: میراندن قوه شهوت و غضب که این نیرو از هر دشمن برای انسان دشمن تر است.

و با لذت ماکول و مشروب و راحت در انتقام شخص را می فریبند و این دو برای کسب گناه و آلام از دیگر قوا برترند و انسان با داشتن آنها به درندگان و بهائم بلکه به شیاطین شبیه خواهد شد و با برگزیدن قوه ناطقه، از میان قوای دیگری و برتری دادن عقل، به نیروهای دیگر و با داشتن عقل است که شخص به فرشتگان مقرب نزدیک خواهد شد و با اعراض از کارهای دنیا، که راهش یک سو نهادن اسباب جهان است که عبارت از حرص و غلبه می باشد و با این کار قوه دوم از سه قوه اول ضعیف گشته و ناچیز می گردد.

امید به خلاص

در کتاب گیتا مذکور است: چگونه کسی که دل خود را پراکنده کرده و منحصرا دل را به خدا نداده و برای او کارهای خود را انجام نمی دهد، به خلاص خویش امیدوار است و کسی که فکر خویش را از اشیا به واحد حقیقتی برگرداند نور دلش مانند نور چراغی که زیتش صاف و در جایگاهی دور از وزش باد باشد، که شعله اش را نلرزاند، ساکن و ثابت خواهد بود و این توجه به مبدأ، او را از احساس به مشاغلی از سرما و گرما برای اینکه علم دارد که ماسوای واحد حق خیال باطل است سرگرم نخواهد کرد.

براهم گفت: انسان ناچار است که غذا، لباس، مکانی داشته باشد و گناهی بر او در داشتن این سه چیز نیست. لیکن آسایش در ترک زیادت بر این سه و ترک کارهای سخت است و خداوند را خالصانه بپرستید و او را سجده کنید و در پرستش گاه ها با هدیه های عطر و گل او را تسبیح و تقدیس کنید و او را در دل های خود لازم بدانید.

به قسمی که یادش از دل نرود و بر براهمه و دیگران تصدیق دهید و برای او نذر خاصی کنید از قبیل: ترک حیوانی یا نذر عام، مانند روزه داشتن و چون نوع حیوان به او تعلق دارد آن را از خود تمیز مدهید که بکشید و بدانید همه چیز اوست و آنچه می کنید برای او باشد اگر از نعم دنیا بهره مند شدید در نیاتی که می کنید او را فراموش مکنید و اگر تقوی و توفیق به عبادتش یافتید با این کار به خلاص نائل خواهید شد و جز این طریق از راه دیگری خلاص نخواهید یافت.

در کتاب گیتا گفته شده: «کسی که شهوت خود را بمیراند از حاجات ضروری تجاوز نمی کند و گامی فراتر نمی نهد و کسی که به کمترین حدّ معیشت بسازد، در زندگی خود پستی و خواری نخواهد دید».

پدیدآورنده: ابوریحان بیرونی
 
با يک کليک همسر آينده خود را انتخاب کنيد
فروش بلیط هواپیما
پربیننده های تکناز
جدیدترین مطالب
لیزر
بچه های آسمان