فوتبال
تور مسافرتي
تور مسافرتي
تبليغات در تکناز

مطالب امروز

فوتبال

آخرین سفر کشتی خیالی قصه

مجموعه : داستان
حالا به همه نشان خواهم داد من کی هستم، این را سال ها بعد، با صدای کلفت مردانه اش به خود گفت، سال ها پس از آن که برای اولین بار کشتی اقیانوس پیمای عظیم را دید که بدون نور و بدون سر و صدا، یک شب مانند یک ساختمان بزرگ و متروک ازمقابل دهکده عبور کرد و طولش از سرتاسر دهکده بیشتر و قدش از بلندترین برج ناقوس کلیسا بلندتر بود و در ظلمت شب به سفر خود به سمت شهر مستعمره ای طرف دیگر خلیج ادامه داد، شهری که برای مقابله با دزدان دریایی، مملو از قلعه های جنگی بود، با بندر باستانی سیاه پوستان و فانوس دریایی بزرگی که حلقه های نور هولناکش هر پانزده ثانیه یک بار، دهکده را تبدیل به منظره ای از کوه های ماه، با خانه های نورانی و خیابان های آتش فشانی می کرد، و گرچه او در آن زمان پسربچه ای بیش نبود و صدایش هنوز مردانه نشده بود ولی از مادرش اجازه گرفته بود که شب، تا دیر وقت کنار ساحل بماند و به صدای چنگ نواختن های شبانه باد گوش کند ولی هنوز به خاطر می آورد که چگونه وقتی نور فانوس دریایی گشوده می شد، کشتی اقیانوس پیما ناپدید می شد و بار دیگر با کنار رفتن نور ظاهر می شد، به طوریکه کشتی در مدخل خلیج به طور مداوم ظاهر می شد و ناپدید می گشت و با تلوتلو خوردن خواب آلود خود سعی داشت کانال خلیج را بیابد، تا این که گویی سوزنی در دستگاه جهت یابش شکسته باشد، راه خود را به طرف صخره ها کج کرد، و به صخره ها خورد و هزاران تکه می شد و بی هیچ صدایی غرق شد در حالی که چنین برخوردی با صخره ها می بایستی تولید انفجاری پر سرو صدا می کرد که خفته ترین اژدهای جنگل ما قبل تاریخی را که پس از آخرین خیابان های دهکده آغاز می شد و در انتهای دیگر جهان پایان می یافت، از خواب بیدار کند، به طوری که خود او نیز تصور کرد آن را در خواب دیده است مخصوصاً روز بعد، موقعی که آکواریوم درخشان خلیج را دید و رنگ های در هم و آمیخته به هم کلبه های سیاه پوستان روی تپه های بندر را، و قایق های قاچاق چیان گوآیانا را که طوطی های معصومی دریافت می کردند که گلوی شان مملو از الماس بود، فکرکرد: همان طور که داشتم ستاره ها را می شمردم خوابم برده و آن کشتی عظیم را در خواب دیده ام، به طوری که آن قدر مطمئن شد که ماجرا را برای هیچ کس تعریف نکرد، دیگر هم به آن فکر نکرد تا درست همان شب، در ماه مارس آینده، موقعی که داشت سر اسب های آبی را در دریا می شمرد، بار دیگر کشتی اقیانوس پیمای خیالی را تیره رنگ و در عین حال نورانی در آن جا یافت و این بار آن قدر از بیداری خویش مطمئن بود که دوان دوان پیش مادرش رفت و جریان را برای او تعریف کرد و مادرش سه هفته تمام از غصه زار زد که از بس وارونه زندگی می کنی مغزت دارد می گندد، روز می خوابی و شب، مثل ول گردها دوره راه می افتی، و چون دسته های صندلی راحتی، در عرض یازده سال بیوه زن بودن ساییده شده بود و در آن روزها می بایستی به شهر می رفت تا صندلی راحتی برای نشستن بخرد و به شوهر مرده اش فکر کند، از فرصت استفاده کرد و از قایق ران تقاضا کرد که قایق را از سمت صخره ها براند تا پسرش آن چه را که در ویترین دریا دیده است، ببیند: عشق ماهی ها در بهار اسفنج ها، گوش ماهی های صورتی رنگ و کلاغ های آبی رنگ که در لطیف ترین چاه های دریا وجود داشت، شیرجه می رفتند و حتی گیسوان سرگردان مغروقین کشتی های مستعمره ای، ولی نه اثری از کشتی های اقیانوس پیمای غرق شده وجود داشت و نه از گل کلم های عصرانه، با این حال او آن قدر اصرار می کرد که مادرش به او قول داد در ماه مارس آینده او را همراهی کند، البته بدون این که بداند که تنها چیز مسلم آینده اش یک صندلی راحتی عهد فرانسیس دریک بود که در یک حراجی ترک ها خرید و همان شب روی آن نشست و آه کشان فکر کرد: «الوفرنه» بیچاره من! اگر بدانی فکر کردن به تو از روی پارچه مخمل با این ابریشم دوزی های ملکه وار چقدر راحت است، ولی هر چه بیشتر شوهر خود را به خاطر می آورد به همان اندازه نیز خون، در قلبش تبدیل به شکلات می شد و پر از حباب، درست مثل اینکه عوض نشستن، در حال دویدن باشد، خیس از عرق ترس و با نفسی مملو از خاک، تا این که طرف های سحر پسرش برگشت و او را در صندلی راحتی مرده یافت طوری که بدنش هنوز گرم بود ولی مثل کسی که مار او را گزیده باشد، یک مرتبه گندیده بود و درست عین همین واقعه برای چهار خانم دیگر هم پیش آمد البته قبل از این که صندلی راحتی را، خیلی دور در دریا بیفکند، جایی که نتواند به کسی صدمه بزند، چون در عرض قرن ها آن قدر از آن صندلی راحتی استفاده کرده بودند که دیگر ظرفیت استراحت بخشیدن خود را از دست داده بود، و در نتیجه پسر مجبور شد به وضعیت رقت انگیز یتیمی خود که همه با انگشت نشانش می دادند و می گفتند این پسر همان بیوه زنی است که صندلی منحوس را به دهکده آورد، عادت کند و به جای برخورداری از ترحم مردم، با خوردن ماهی هایی که از قایق ها می دزدید زندگی خود را بگذراند و صدایش رفته رفته دورگه شد و خاطرات گذشته خود را به خاطر نیاورد تا یک شب دیگر در ماه مارس که بر حسب اتفاق به طرف دریا نظر افکند، ناگهان، پروردگارا! آن نهنگ عظیم پنبه نسوز، ان حیوان غرش کننده را دید و دیوانه وار فریاد زد مردم بیایید آن را ببینید و سگ ها چنان به پارس کردن افتادند و زن ها چنان دست پاچه شدند که حتی پیرترین مردان نیز وحشت پدران خود را به خاطر آوردند و زیر تخت خواب های خود پنهان شدند چون تصور کرده بودند« ویلیام دامپیر» مراجعت کرده است و کسانی که در خیابان ها پراکنده شدند زحمت این را به خود ندادند که آن ساختمان محیرالعقول را ببینند که در آن لحظه داشت بار دیگر جهت خود را گم می کرد و در فاجعه سالیانه خود هزاران تکه می شد، بلکه پسرک را به باد کتک گرفتند و بدنش را آن چنان کبود کردند که با دهان کف کرده از خشم گفت: حالاخواهید دید من کی هستم، ولی تصمیم خود را به هیچ کس نگفت و در عوض، تمام سال را با همان فکر گذراند: حالا نشان همه خواهم داد که من کی هستم، و همان طورکه به انتظار ظاهر شدن مجدد کشتی باقی ماند تا آن چه را که انجام داد نی ست انجام دهد و آن این بود که یک قایق دزدید، از خلیج عبور کرد و تمام بعدازظهر را به انتظار رسیدن ساعت موعود در میان دهلیزهای بندر سیاه پوستان، در میان پیت خیارشوری جزائر کارائیب باقی ماند ولی آن چنان در ماجرای خود غرق بود که مثل همیشه در مقابل مغازه های سرخ پوستان توقف نکرد تا چینی های عاج را ببیند که در دندان فیل حکاکی شده بودند، و یا سیاه پوستان هلندی را با آن دوچرخه های شان مسخره کند، و یا مثل دفعه های پیش از کسانی که پوست تنشان مثل پوست مار کبرا بود و بارها دور دنیا را گشته بودند بترسد، پس مسحور رؤیای میکده ای که در آن بیفتک زن های برزیلی را می فروختند، متوجه چیزی نشد تا این که شب با سنگینی تمام ستارگانش به روی او افتاد و جنگل از خود عطر شیرینی از گل های گاردینا و مارمولک گندیده بیرون داد و او داشت در قایق سرقتی خود به طرف مدخل خلیج پارو می زد و چراغ را خاموش کرده بود تا نگهبانان گمرک را متوجه نکند و پانزده ثانیه با نور سبز رنگ فانوس دریایی، رؤیایی می شد و بعد بار دیگر به حالت بشری خود بر می گشت و می دانست که دارد به کانال بندر نزدیک می شود، نه تنها به خاطر این که نور چراغ های غم انگیز آن را نزدیکتر می دید، بلکه چون نفس کشیدن آب غمگین تر می شد و آن چنان غرق در خود پارو می زد که نفهمید از کجا ناگهان نفس هول ناک کوسه ای به او خورد، همان طور که نفهمید چرا شب، گویی که ستارگانش یک مرتبه مرده باشند، غلیظ تر شد و دلیلش این بود که کشتی افیانوس پیما آن جا بود، با هیکل عظیم خود، پروردگارا، عظیم تر از عظیم ترین چیزهای زمین و دریا، سیصد تُن بوی کوسه که آن چنان نزدیک به قایق عبور می کرد که او می توانست به وضوح وصله های فولادی بدنه اش را ببیند، بدون حتی یک نور در روزنه های بی انتهایش، بدون نفسی در دستگاهش، بدون روح، سکوت خود را تحمل می کرد، آسمان خالی خود، هوای مرده خود، زمان متوقف شده خود، دریای سرگردان خود که یک جهان، حیوان غرق شده رویش شناور بود و ناگهان تمام این چیزها با داس نور فانوس دریایی ناپدید و برای لحظه ای تبدیل به دریای بلورین کارائیب شد، با شب ماه مارس و هوای هر روزی مرغ های ماهی خوار، و بدین سان او در میان گوی های شناور تنها ماند بدون این که بداند چه بکند، از خودش متعجبانه پرسید که شاید هم واقعاً دارد باچشم های باز خواب می بیند، نه فقط حالا بلکه دفعه های دیگر هم خواب بوده است ولی به محض این که این فکر به سرش زد، نفسی مرموز، گوی های شناور را از اول تا آخر خاموش کرد به طوری که وقتی نور فانوس دریایی عبور کرد کشتی اقیانوس پیما بار دیگر ظاهر گشت و قطب نماهایش بهم ریخته بود شاید حتی نمی دانست که آن دریای کدام اقیانوس است و به سختی در جستجوی کانال نامریی بود و در حقیقت داشت به طرف صخره ها پیش می رفت که او یک مرتبه متوجه شد آن گوی های شناور آخرین طلسم آن جادو است و چراغ قایق را روشن کرد، یک نور کم رنگ سرخ که بدون شک هیچ یک از دیده بانی های اداره گمرک را به وحشت نمی انداخت ولی برای ناخدای کشتی همانند خورشید مشرق زمین بود چون بر اثر آن نور، کشتی اقیانوس پیما مسیر خود را پیداکرد و با حرکتی رستاخیزی وارد دهانه کانال شد و آن گاه تمام چراغ هایش هم زمان با هم روشن شد، کوره هایش بکار افتاد، ستارگان آسمانش روشن شدند و اجساد جانوران شناور به عمق فرو رفتند و در آشپزخانه، بشقاب ها بهم خوردند و بوی سس ها بلند شد و صدای ارکستر با نواختن دو نیمه ماه به هم و تام تام شریان های عشاق دریایی در سایه روشن کابین ها به گوش رسید ولی او آن قدر خشم در سینه اش انباشته بود که نه گذاشت از شوق گیج بشود و نه از آن سعادت به وحشت بیفتد، بلکه مصمم تر از همیشه به خود گفت حالا خواهند دید من کی هستم، پدرسوخته ها حالا خواهند دید! و به جای این که خود را کنار بکشد تا زیر آن دستگاه عظیم نرود، شروع کرد به پاروزدن در جلو آن، حالا خواهید فهمید من کی هستم و همان طور کشتی را با نور چراغ خود هدایت کرد تا این که آن قدر از اطاعت آن مطمئن شد که بار دیگر او را وادار کرد عرشه های خود را منحرف سازد. کشتی را از کانال نامریی بیرون کشید و گویی یک گوساله دریایی باشد، قلاده آن را به طرف دهکده خفته کشید، یک کشتی زنده و تسخیر ناپذیر در مقابل دسته های نور فانوس دریایی که اکنون هر پانزده ثانیه آن را تبدیل به آلومینیوم می کرد و رفته رفته صلیب های کلیساها پدیدار می شد، حالت نزار خانه ها، امید و کشتی اقیانوس پیما به دنبال او می رفت، با تمامی آن چه که در درون خود داشت دنبال او می رفت، با ناخدای خفته اش، گاوهای نمایشی در یخ یخچال هایش، بیماری تنها در بیمارستانش، آب های یتیم چاه هایش، ناخدای بیدار شده که صخره ها را به جای اسکله گرفته بود چون درست در آن لحظه صدای ضجه سوت کشتی منفجر شد، یک بار، او سراپا از بخاری که رویش ریخت خیس شد، یک بار دیگر و قایق سرقتی کم مانده بود واژگون شود، یک بار دیگر، ولی خیلی دیر شده بود چون پله های ساحل در آن نزدیکی دیده می شد، ریگ خیابان ها، در خانه های مردم دیر باور و دهکده که سراسر با نور کشتی اقیانوس پیمای وحشت زده روشن شده بود و او فقط فرصت کرد که خود را کنار بکشد تا بگذارد آن طوفان سهمگین پیش برود و از شوق فریاد کشید بفرمایید هیولا، درست یک ثانیه قبل از آن که آن کشتی فولادین زمین را بشکافد و صدای خرد شدن نودهزار و پانصد جام کریستال شامپانی، یکی پس از دیگری به گوش برسد، و آن وقت همه جا روشن شد و اکنون دیگر صبح یک روز مارس نبود بلکه ظهر درخشان یک روز چهارشنبه بود و او با رضایت خاطر توانست ناباوران را ببیند که با دهان باز به بزرگترین کشتی اقیانوس پیمای این جهان خیره شده بودند که جلوی کلیسا به گل نشسته بود، از هر سفیدی سفیدتر، بلندی اش بیست مرتبه بلندتر از برج ناقوس کلیسا و با طول نود و هفت مرتبه بیش تر از طول سرتاسر دهکده با اسمش که با حروف فلزی روی بدنه حک شده بود: « هالالشیلاک» و هنوز از بدنه اش آب های باستانی دریاهای مرگ قطره قطره فرو می ریخت.
 
با يک کليک همسر آينده خود را انتخاب کنيد
فروش بلیط هواپیما
پربیننده های تکناز
جدیدترین مطالب
لیزر
بچه های آسمان
Xبستن تبليغ
فوتبال