فوتبال
تور مسافرتي
تور مسافرتي
تبليغات در تکناز

مطالب امروز

فوتبال

برهوت تنهایی

مجموعه : داستان
– مامان جون امروزم نمی خوای بری مطب ؟بازم با بابا قهری ؟
– نه دخترم ، قهر نیستم . فقط دل و دماغ بیرون رفتن رو ندارم . تو هم بجنب كه مدرسه ات دیرنشه … در حالی كه نگاه
كودكانه اش پر از سوال وتردید بود، چشم آهسته ای گفت و رفت . به آشپزخانه رفتم ، گیج و بی هدف به اطرافم نگاه می كردم كه یك باره چشمانم سیاهی رفت و دیگرچیزی نفهمیدم . در اثر ضعف شدید جسمی وروحی روزهای اخیر از حال رفته بودم ، نمی دانم چقدر طول كشیده بود اما با صدای وحشت زده سارا كه فریاد می زد و مرا می خواست به هوش آمدم . صدای حمید را هم می شنیدم كه طبق معمول سنگدل و بی تفاوت می گفت : مامانت هیچیش نیست ، اینا همه فیلمشه ، فقط یكی رومی خواد كه شب و روز نازشو بكشه ، منم كه نمی تونم …
این ها را گفت و از خانه خارج شد. سعی كردم به خاطر سارا هم كه شده از جایم بلند شوم .طفلكی دختر دوازده ساله ام از محبت پدرمحروم بود. پدر داشت و نداشت . درست مثل خودم كه روحا بیوه ای بیش نبودم و یاد و حسرت گذشته مثل بختك به جانم افتاده بود و داشت بیچاره ام می كرد. ناخودآگاه قطرات اشك ازگونه ام جاری شدند. در دلم طوفانی بود كه قصدویرانی آشیانه ام را كرده بود، دیگر نمی توانستم ،مقاومتم به صفر رسیده بود، به نقطه تلاقی و پایان .
تا كی می توانستم مثل كبك سرم را زیر برف پنهان كنم ؟ تا كی می توانستم به ظاهر لبخند بزنم ودر دل گریه كنم ؟ تا كی …؟ به یاد چهار سال قبل افتادم … چند روزی بود كه برای استخدام منشی مطب حمید در روزنامه آگهی چاپ كرده بودیم .یكی از آن روزها حمید با قیافه ای درهم و متفكربه خانه آمد، باز هم سر جنگ داشت . همیشه من برای آشتی پیش قدم می شدم و هرگز هم نفهمیدم با وجود آن همه بله قربان های چپ وراست من چرا همیشه خدا طلبكار بود. آن روزهم از آن روزهای سگی بود، كیكی را كه برای تولد چهل و دو سالگی اش درست كرده بودم به همراه چای برایش بردم و گفتم : چه خبر از منشی ؟استخدام كردی ؟
با همان لحن سرد و همیشگی گفت : آره ،استخدام كردم . آشنا دراومد، برادرش یكی ازهمكلاسی های دانشكده خودمون بود، خواهرامیر خرخونه .
– راست میگی حمید! خواهر امیر شریفی می خواد منشی مطب تو بشه . چرا نمی ره مطب برادرش كار كنه ؟
– جناب دكتر كه این جا تشریف ندارن . لیاقتش همون كوره دهاتیه كه رفته . در ضمن یادت باشه اون نباید بفهمه كه ما برادرشو می شناسیم . روش زیاد میشه اون وقت هنوز چایی نخورده پسرخاله میشه . این اطلاعات رو هم زیرزیركی بدست آوردم . خیالت راحت شد خانم مارپل ؟… دشمنی حمید با امیر و آدم های خوب دیگر برایم چیزتازه ای نبود. حسادتی شیطانی بر وجودش حاكم بود، این ها را بعد از ازدواجم فهمیدم . اما امیرنقطه مقابل او بود. یادم می آید وضع مالی خوبی نداشت ، با این حال یك دنیا عزت و اعتبار داشت تا جایی كه خیلی از دختران دانشكده آرزوی ازدواج با او را داشتند… صدای تلفن رشته افكارم را پاره كرد، رویا بود. انگار گریه كرده بود. ساعتی بعد با هم روی نیمكت پاركی نزدیك مدرسه سارانشسته بودیم . طی این چند روزه اخیر كه برای افشای حقیقت به مطبم آمده بود نخواسته بودم ،شاید هم نتوانسته بودم پای حرف هایش بنشینم .آمادگی اش را نداشتم و حالا آمده بود و ذره ذره حقایقی را برمن آشكار می كرد كه از تجسم آن سرم گیج می رفت او تعریف می كرد و من با بغض فروخورده گوش می كردم …
– خانواده ام وضع مالی مناسبی نداشتند.پدرم خیلی زود ما رو تنها گذاشت و عمرشو به شماداد. بعد از فوت پدر، من و مادرم بودیم و برادرم امیر كه دیگه تنها مرد خونه ما شده بود. هم درس میخوند، هم كار می كرد. نمی ذاشت آب توی دلمون تكون بخوره . زندگی مون خیلی عادی می گذشت تا این كه امیر دو سال بعد از دیپلمش توی كنكور پزشكی قبول شد. منم پنج سال بعد، ازروی ناچاری و فقط به خاطر رضایت مادرم ازدواج كردم ، آخه اون خیلی دلش می خواست زودتر خیالش از بابت من راحت بشه . امانمی دونست كه با دستای خودش قبر منو توی اون خونه كند. سیامك معتاد بود. شب و روزم گریه بودو زاری ، با این حال به هر دری می زدم كه نجاتش بدم ، اما نشد كه نشد. سرسختی زندگی از اون رویای شاد وشنگول زنی آروم و تودار ساخته بودكه چیزی به كسی بروز نمی داد. اما امیر، خوب می دونست كه خواهرش توی چه جهنمی دست وپا می زند و من برای راحتی و آرامش اون وانمودمی كردم كه اون قدرها هم از زندگیم ناراضی نیستم . آخه امیر از بس برای خودش درگیری كاری و عاطفی درست كرده بود، دیگه جایی برای غم و غصه های من نداشت . طفلكی امیرداشت زیر فشار یه عشق نافرجام خورد می شد وصداش در نمی اومد، تا این كه مجبور شد برای طرحش به یكی از شهرستان های دورافتاده جنوب بره . رفت و دیگه برنگشت . عشقش مرده بود و اون دیگه نمی تونست توی شهری زندگی كنه كه قتلگاه عشق پاكش بود. اون رفت و مادر روهم با خودش برد. ده سال از اسارتم گذشته بود.طی اون ده سال كه توی زندان سیامك بودم ،صدبار ترك كرد وقول داد آدم بشه اما نشد.بدبختی هام وقتی تكمیل شد كه فهمیدم ، آقاتزریقی هم شده . نمی خواستم طلاق بگیرم . انگارمنتظر معجزه ای بودم . انتظاری كشنده كه سرانجام به مرگ سیامك ختم شد. با این كه دوستش نداشتم ، اما با مرگش غم تمام عالم به دلم چنگ زد. همون سال بود كه مادر بیچارمون هم از غصه دق كرد و مرد. امیر ازم خواست كه منم برم جنوب و با اون زندگی كنم اما من از محیطبسته اونجا خوشم نمی اومد. چقدر تلاش كرد كه یااون چند سال باقیمونده تعهد خدمتش رو درست كنه و انتقالی بگیره یا منو راضی به موندن كنه ، اماموفق نشد، انگار قسمت نبود. با پولی كه امیر بهم داده بود توی محله ای متوسط اتاقی برای خودم اجاره كردم و بعد شروع كردم به خیاطی كردن برای مردم ، اما رفته رفته دیگه از عهده مخارجم برنمی اومدم . به فكركار دوم افتادم . آگهی استخدام منشی مطب ، دیدن دكتر صالحی و چندسوال وجواب كوتاه و بعد هم شروع یه مصیبت تازه .
از فردای اون روز مشغول به كار شدم ، اماچیزی به امیر نگفتم . می دونستم با كار كردنم به صورت منشی مخالفت می كنه ، چون همیشه تشویقم می كرد كه درس بخونم و وارد دانشگاه بشم . رویا دل پری داشت و سر درد دلش باز شده بود كه تلفن همراهم زنگ زد. حمید بود، مثل همیشه عصبانی :
– خانوم خانوما كه معلوم نیست كجا تشریف دارین ، محض اطلاعتون باید بگم كه یكی دو روزنمی تونم بیام خونه . گفتم نكنه دوباره تلفنی دنیاروباخبركنی ! كاری نداری ؟…
با طعنه گفتم :
– هیچ وقت با تو كاری نداشتم و گوشی را قطع كردم . چند ثانیه بعد همراه رویا زنگ خورد، خودنامردش بود. نمی دانستم چه می گوید اما رویامدام گریه می كرد و می گفت :
– نه نمی تونم ، تو رو خدا حمید ازت خواهش می كنم ، همه چیزمو ازم بگیر ولی ازم نخواه این بچه رو از بین ببرم . تلفن رویا كه قطع شدپرسیدم :
– تو واقعا بچه اون نامردو می خوای ؟
– بله می خوام ، ولی اگه شما بخواین حاضرم پارو دلم بذارم . من به شما خیلی مدیونم .
با عصبانیت گفتم :
– من دیگه هیچی نمی خوام . حالا میشه بگی بدبختیم از كجا شروع شد؟
– چشم خانوم ، تا اونجا گفتم كه توی مطب حمید مشغول به كار شدم . سرم توی لاك خودم
بود. اما انگار حمید از همون روز اول برام دام گذاشته بود. با رندی تمام از همه جیك و پیك زندگیم با خبر شده بود. هر روز با مناسبت وبی مناسبت برام گل و هدیه می خرید. كلافه شده بودم ، بالاخره هم یه روز استعفامو نوشتم وخواستم برم اما اون مانعم شد. فقط مونده بودالتماسم كنه ، بهم می گفت توی عمرش هیچ كس رو به اندازه من دوست نداشته ، می گفت با زنم ازسر خامی و بی تجربگی ازدواج كردم . می گفت لیلی رو گرفتم تا فقط روی یه نفر و كم كنم كه كردم . حالا هم دیگه نمی تونم تحملش كنم .اونقدر پیله كرد و به پروپام پیچید تا راضی شدم اونجا بمونم و كار كنم . چند بار خواستم بهتون بگم اما ترسیدم زندگیتون از هم بپاشه . می دونست شدیدا عاطفی ام ، برای همین مدام تهدیدم می كرد كه اگه حاضر به ازدواج با اون نشم شما روطلاق می ده و سارا رو هم ازتون می گیره . ازطرفی محبت های بی دریغش كه مثل بارون رحمت روی سرم می بارید خلع سلاحم كرد.بالاخره تسلیم شدم ، اما این بار نه از سر اجبار، بلكه از سر شوق . فقط ناراحت شما بودم كه اونم ازحمید قول گرفتم كوچك ترین قصوری در حق شما و سارا نكنه . با شناسنامه المثنی عقد كردیم .حمید ازم خواسته بود كه به هیچ كس چیزی نگم ،مخصوصا به امیر. استدلالش هم این بود كه شماتوی همون شهری كه امیر زندگی می كرد چند تاقوم و خویش دارین و به این ترتیب امكان لورفتن قضیه توی خونواده شما زیاد می شه . به ناچار سكوت كردم . توی این چند سال كارم شده بود موش و گربه بازی و دروغ و كلك . اما انگارخوشی به من نیامده بود. خیلی زود نقاب از چهره حمید افتاد، مدام ازم ایراد می گرفت و اخم وتخم می كرد. وضعم روز به روز بد و بدتر می شد.دیگه روزگارم سیاه شده بود. روزی هزار بارآرزوی مرگ می كرم . حدود چهار سال به همین شكل گذشت تا اینكه دو هفته پیش وقتی فهمیدم ناخواسته سه ماهه باردارم دنیا روی سرم خراب شد. با این حال دلم نیومد اونو از بین ببرم ، اماحمید دیوانه شده بود. تهدیدم می كرد كه این توله ات را یا می كشی یا می كشمت . التماسش كردم و گفتم اگه ذره ای از اون همه عشق و محبت توی قلبش مونده به این بچه كاری نداشته باشه ، اما اون منو مسخره كرد و بعد اعترافی كرد كه هنوزم باورم نمی شه . اون گفت كه از روز اول هم منونمی خواسته و هدفش از ازدواج با من فقطشكنجه دادن امیر بوده و بس . تازه فهمیدم كه اوناقبلا با هم دوست و همكلاس بودن ، اما حمید به یه دلیل نامعلوم از اون كینه به دل می گیره و تصمیم می گیره زهر خودشو به كام امیر بریزه . منم بی خبراز همه جا وسیله انتقامش شدم . زهر آخرش روهم چند روز پیش ریخت كه به امیر تلفن كرد وگفت كه چه گلی به سر خواهرش زده ، بیچاره امیرهاج و واج مونده بود. الان هم اومده اینجا تاتكلیفمو روشن كنه و منو با خودش ببره …حرف های رویا كه به اینجا رسید سرم گیج می زد.گیج و منگ و مات بودم ، حمید دیگر برایم مرده بود. جوانی ام را بر باد رفته می دیدم و كاخ آرزوهایم را ویران و در هم شكسته . مثل ارواح سرگردان از رویا جدا شدم ، به خودم كه آمدم دیدم توی اتاق خواب ولو شده ام . صدای رویامدام توی گوشم زنگ می زد. فكری آزار دهنده مثل خوره به جانم افتاده بود و آرامشم را گرفته بود. باید از چیزی مطمئن می شدم . شماره رویا راگرفتم و با عجله گفتم :
– رویا میشه از برادرت امیر برام بگی ، اون ماجرای عاطفی كه براش پیش اومده بود چی بود؟ چرا به جنوب رفت . با تعجب پرسید:
– چیزی شده لیلی خانوم ؟ گفتم : نه ، خواهش می كنم سوال نكن ، فقط بگو اسم اون دختر چی بود.
– من نمی دونم كی بود، فقط می دونم توی همون دانشگاه امیر درس می خونده . مشخصات اونو بهم نگفته بود چون نمی خواست من با عجله وهیجان برنامه هاشو بهم بریزم . می خواست بدون اینكه اون دختر از علاقه امیر بویی ببره ، ازاحساس خودش مطمئن بشه و با شناخت كامل همسرش رو انتخاب كنه ، منم علیرغم همه مشكلاتی كه داشتم غرق درگیری های فكری اون شده بودم . تا اینكه بالاخره روزی رسید كه دیگه امیر تصمیم خودشو گرفته بود و چون كار رو تموم شده می دونست با ساده دلی تمام همه چیزو به یكی از دوستانش گفته بود، اما در برابر منی كه محرم همه اسرارش بودم هنوزم نم پس نمی داد.به خیال خودش می خواست غافلگیرم كنه . منم در حال مقدمه چینی برای مادر بودم كه ناگهان امیر به هم ریخت . امیر همیشه مهربان ، عصبی ومنزوی شده بود. كارش به جایی رسیده بود كه بدون قرص های آرام بخش نمی خوابید. اونقدرالتماسش كردم تا بالاخره علت ناراحتیشو به من گفت . دوست بی وجدانش با اینكه از ماجرا خبرداشت به خواستگاری اون دختر رفته بود و بعدهم خیلی زود با هم ازدواج كرده بودن . بعدها ازطریق یكی از دوستای مشتركشون فهمیدم كه امیربا محبوبیتش بد جوری چشمای اونو كور كرده بود. امیر مهربان ، متواضع و فوق العاده با استعدادبود. هر كدوم از اینا به تنهایی كافی بودن كه حسادت بیمار گونه اونو تحریك كنه . البته امیراین طوری فكر نمی كرد، اما دیگه تحمل موندن توی این شهرو نداشت . برای طرحش به جنوب رفت و دیگه برنگشت . هنوزم ازدواج نكرده ونمی خواد زیر بار بره .
رویا همچنان حرف می زد و من قلبم تیرمی كشید. از او خواستم با امیر كه برای انجام كارهای رویا به دادگاه رفته بود تماس بگیرد ولااقل اسم آن نامرد را از او بپرسد. گوشی را كه گذاشتم دستانم را روی شقیقه هایم گذاشتم .نیروی عجیبی وادارم كرد كه باز هم به گذشته برگردم . به روزهای آشنایی ام با حمید، چه روزهایی بودند. حیران و درمانده بودم ونمی دانستم سرچشمه آن همه شیدایی و شیفتگی حمید از كجا بود. اما مهم نبود، چیزی كه مهم بودعشق ناب و خالصانه اش به من بود و تلاش فراوانی كه برای رسیدن به من كرد. بالاخره از میان همه خواستگارانم حمید فاتح دروازه قلبم شد.همسرش شدم و او همه چیز من شد. مایه فخر ومباهاتم ، مایه آرامش و شادی ام . اما دیری نپاییدكه همه شادی ام پر كشید و رفت . همه آن عشق ومحبت رنگ باخت و جایش را به حسرتی بزرگ داد و اینك بعد از گذشت سال های سال ، قاب عكسش رو به رویم بود و به من دهن كجی می كرد.چقدر دلم می خواست حدسم اشتباه بوده باشد.از شدت سر درد به حال مرگ افتاده بودم .می خواستم از عجز فریاد بزنم كه رویا زنگ زد،آنقدر گیج بود كه نای حرف زدن نداشت . هنوزدر باورش نمی گنجید دختری كه برادر عزیزش سال ها پیش دل در گرویش نهاده اینك هووی خودش باشد. تصورش نیز برایش سنگین بود. امامن مثل آدم های مسخ شده دیگر به هیچ چیزنمی اندیشیدم میوه كال اعتمادم افتاده و از دست رفته بود و اینك من بودم و برهوتی از تردید وتنهایی .
 
با يک کليک همسر آينده خود را انتخاب کنيد
فروش بلیط هواپیما
پربیننده های تکناز
جدیدترین مطالب
لیزر
بچه های آسمان
Xبستن تبليغ
فوتبال