فوتبال
تور مسافرتي
تور مسافرتي
تبليغات در تکناز
فوتبال

پاهام زندگی مخصوص خودشونو دارن قصه

مجموعه : داستان
کفِ سرِ لیوان پری را که متصدی بار جلوش گذاشت، فوت کرد و گفت:
اگه می خواهی سرگذشت منو بدونی، توصورتم نیگا نکن، به دستام نیگا نکن، به پاهام نیگا کن. اگه تونستی بگی چه قدر رواونا وایساده م.
من نمی تونم پاهاتو تو کفشات ببینم که!
با همین کفشا که من می پوشم، همین کفشایی که نه پوزه باریکه، نه صندلی گهواره ایه، نه پنجه فرانسویه، فقط یه چیز بزرگ و دراز و پهن و گشاده، می تونی بگی چه قدر رو پاهام وایساده م و چه قدر بار سنگین روشون جابه جا کرده م! پاهام از وایسادن کنار هیچ بار، یا واسه این که من همیشه تو یه بارم، پهن و گشاد نشدن. می دونی، من تو هیچ باری لنگر نمی ندازم، مگه چارپایه داشته باشه. تو چطور؟
منم هوای کار دستمه. ولی این قضیه چه ربطی به زندگی گذشته ی تو داره؟
هرکاری که من می کنم به زندگی گذشته م مربوطه. از ویرجینیا گرفته تا جویس. از زنم گرفته تا زاریتا. از شیر مادرم گرفته تا همین لیوان آبجو، همه چی به هم ربط داره.
من ارتباط تو رو با اون یه دلاری که بهت قرض دادم، وقتی باور می کنم که تو قرضتو پس بدی. این ویرجینیا کیه دیگه؟ تا حالا چیزی ازش بهم نگفته بودی؟
ویرجینیا جاییه که من توش به دنیا اومده م. من می باس تو یه ایالتی به دنیا می اومدم که اسم یه زنه. واسه همینم از همون روز به بعد، تا الان هیچ وقت زنا آرومم نذاشته ن.
فکر می کنم تو داری لاف بیخودی می زنی! اگه همون اندازه که تو دنبال زنا پرسه می زنی، اونام دنبال تو بودن حالا نمی تونستی با خیال آسوده این جا، رو چارپایه بار بشینی. من هیچ زنی رو ندیده م که واسه خونه رفتن صدات کنه، مث زنای خیلی از اینا که این جا ولن.
بهتره جویس توهیچ باری دنبال من نگرده. این قضیه باعث انفجار بین من و زنم می شه. از اون گذشته، من اصلا خوش ندارم هیچ زنی از هیچ باری صدام کنه. این حق مخصوص یه مرده که گاهی بشینه و لبی ترکنه.
این حق مخصوص رو چه جوری به گذشته ت ربطش می دی؟
من یه بچه کوچیک که بودم، هیچ جایی واسه نشستن و فکر کردن نداشتم. من با سه تا برادر، دوتا خواهر، هفت تا پسرعمو و پسرخاله، یه خاله خونده شوهر کرده، یه عموخونده و یه نوه کشیش بزرگ شده م. خونه مون تنها چار تا اتاق داشت. هیچ وقت خدا، جایی که بشینم و بخورم حتی جایی واسه خوردن شیر قبل این کهه بچه گشنه دیگه از دستم بقاپه، نداشتم! من پسر بزرگ خونواده م نبودم. تودل بروترین بچه م نبودم. نمی دونم واسه چی هیچ کس منو دوست نداشت. واسه همینم خودمم می ترسیدم یکی رو مدت زیادی دوست داشته باشم. وقتی ام کسی رو دوست می داشتم، دیگه بزرگ شده بودم و با زنای ناجور دوست می شدم. می دونی چرا؟ واسه این که پیش از اون دوست داشتن کسی رو تمرین نکرده بودم. روی این اصل نمی تونستیم با هم کنار بیایم.
این همون وقتیه که نوشیدن رو انتخاب کردی؟
نوشیدن منو انتخاب کرد. ویسکی منو دوست داره، ولی آبجو منو دوست تر داره. ازدواج که کردم فهمیدم کهه بطری سرد، به همون خوبیهه رختخواب گرمه. مخصوصاً که بطری سرد نمی تونه حرف بزنه و یه گرم کننده رختخواب می تونه. من خوش ندارم یه زن خیلی درباره خودم با من گپ بزنه. واسه همینه که جویس رو دوستش دارم. اون همیشه خدا درباره خودش حرف می زنه.
من هنوز دارم به پاهات نیگا می کنم و قسم می خورم که اونا از زندگی ت واسه من هیچ چی رو روشن نمی کنن. پاهات یه کتاب باز نیستن که!
عیب قضیه این جاست که تو چش داری، ولی چیزی نمی بینی. این پاها، روی تموم سنگای خیابون 135 ولنوکس وایساده ن. این پاها به همه چی کمک کرده ن. از عدل پنبه بگیر، تا یه زن گشنه. این پاها ده هزار مایل تو کار کردن واسه سفیدپوستا راه رفته ن. یه ده هزارتای دیگه م واسه همراهی با سیاپوستا، راه رفته ن. این پاها کنار محرابا، میزای قمار، صفای غذاهای مفتی، بارا، قبرستونا، در آشپزخونه ها، از صفای سوپ بگیر، تا صفای نوشیدنیا، وایساده ن. پشت پنجره های شرط بندی، بیمارستانا، میزای خیرات، نرده های تأمین اجتماعی و همه جور صفای دیگه وایسادن. اگه چارتا پا داشتم، می تونستم توی صفای بیش تری ام واستم. واسه همینم هفتصد جفت کفش پاره کرده م. هشتادونه جفت کفش تنیس، دوازده جفت صندل تابستونی، به اضافه شیش جفت کفش ولگردی، پوشیده م و پاره کرده م. با پول جورابایی که همین پاها خریده ن، می شه یه کارخونه بافندگی خرید. ذرت هایی که من بریدم، می تونست تیغای یه کمباین آلمانی رو کند کنه. تاول هایی که من فراموش کرده م، می تونه همین تو رو از همین الان تا روز قیامت بگریونه. اگه قرار بود کسایی تاریخ زندگی منو بنویسن، می باس از همین پاهای من شروع می کردن.
بابا، پاهات اون قدرام فوق العاده نیستن. از اون گذشته، چیزایی که تو می گی جنبه عمومی داره. اگه راست می گی، یه چیز مخصوص از پاهات بگو که اونا رو از تموم پاهای دیگه دنیا متفاوت کنه. فقط یه چیز، اگه راست می گی!
پنجره دکون اون سفید پوستو، اون ور خیابون می بینی؟ خُب، همین پای راستم، تو شورش هارلم اونو شکونده. عدل کوبوندم وسطش. هیچ پای دیگه ای ام توی دنیا اونو نشکونده، الا همین پای راست من! تازه به محض کوبوندن با پای راستم، این پای چپم از جا کنده شد، فرارکرد و منو از مهلکه نجات داد. پای هیچ کس دیگه ای اون شب منو از دست پلیس فراری نداد، الا همین دو تا پایی که همین الان این جان. پس نگو که این پاها زندگی مخصوص به خودشونو ندارن!
خجالت آوره! این اطراف پرسه زدن و شیشه شیکوندن! واسه چی؟
واسه چی! چراشو باس از پدربزرگ پدربزرگ پدربزرگم بپرسی. اون می باس ساده لوح بوده باشه وگرنه واسه چی گذاشت که توافریقا کَت شو ببندنو واسه بردگی بفروشنش؟ واسه چی پدربزرگ پدربزرگ مو برا بردگی تربیت کنه؟ واسه چی پدر بزرگمو برابردگی تربیت کنه؟ پدرمو واسه بردگی تربیت کنه؟ پدرمم منو جوری بار بیاره که به اون پنجره نیگا کنم و با خودم بگم: این که مال من نیست، پس بوم م م م! بعد لگدمو بکوبم تو سینه ش.
این لیوان بارم مال تو نیست، واسه چی اونو نمی شکونی؟
این لیوان، آبجوی منو تو خودش نیگه می داره!
رازیتا داخل شد. کت پوست خرگوشی پنجشنبه شب خود را پوشیده بود؛ لباس پلوخوری اش را. کنار بار توقف نگرد و مستقیم به پشت و طرف اتاقک رفت.
دست ساده لوح بالا رفت و آبجو را تو خندق بلا خالی کرد. لیوان خالی به نقطه خیس قبلی خورد و روی پیشخوان بار برگشت.از روی چارپایه پایین سرید وگفت:
– می بخشی، فقط یه دقیقه.
دیگر متوقف کردنش ممکن نبود و گفتم:
وایسا ببینم! تو گفتی بعضی چیزا رو می باس از پدربزرگ پدربزرگ پدربزرگت پرسید. ولی می خوام بدونم که از مادربزرگ مادربزرگ مادربزرگت می باس چی بپرسم!
من تو بازی دادن تا اون جاهاش پیش نمی رم دیگه!
ساده لوح این را گفت و رازیتا را، در راهرو آبی پردود، تا اتاقک پشتی دنبال کرد.
 
با يک کليک همسر آينده خود را انتخاب کنيد
فروش بلیط هواپیما
پربیننده های تکناز
جدیدترین مطالب
لیزر
بچه های آسمان
Xبستن تبليغ
فوتبال